Τον Γιώργο τον ξέρω από τα άρθρα του στην Popaganda και έχει τύχει να μιλήσουμε για την δουλειά μας και η αλήθεια είναι ότι είναι ένας άνθρωπος με χαβαλέ και δόσεις τρέλας με την καλή έννοια. Ο τρόπος που γράφει έχει κάτι το μαγευτικό που θες συνεχώς να διαβάζεις τα κείμενά του και δεν θες να τα τελειώσεις.

Οι συνεντεύξεις που παίρνει είναι καταπληκτικές και δέχτηκε να δώσει και σε μας μια συνέντευξη και να μας αποκαλύψει κάποια πράγματα που δε τα γνωρίζαμε και τον ευχαριστούμε πολύ.

1.Πες μας λίγα λόγια για εσένα, πώς ξεκίνησες να γράφεις και πως ξεκίνησε η συνεργασία σου με το γνωστό site Popaganda.gr

«Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στο Περιστέρι. Όσο ήμουν μωρό περνούσα αρκετές μέρες στο φορτηγό του πατέρα μου. Ταξίδευε σε όλη την Ελλάδα και  πολύ συχνά πήγαινε μαζί του και η μητέρα μου που του κρατούσε συντροφιά για να μην τον πάρει ο ύπνος στα μεγάλα νυχτερινά ταξίδια. Έτσι, με έβαζαν σε ένα καλαθάκι, σαν αυτά που βάζουν τα γατιά και με έπαιρναν μαζί τους.

Στο σχολείο δεν ήμουν καλός μαθητής, κάτω του μετρίου. Μοναδικά μαθήματα που ήμουν καλός ήταν τα κείμενα λογοτεχνίας και η έκθεση, κάτι που ίσως προλόγιζε την ενασχόλησή μου με τον γραπτό λόγο. Από την άλλη, μου άρεσε πολύ το διάβασμα. Κλεινόμουν με τις ώρες στο δωμάτιό μου και διάβαζα ό,τι βιβλίο μπορείς να φανταστείς, ενώ πολύ συχνά επέλεγα βιογραφίες. Αυτό ήταν και το κίνητρό μου να ασχοληθώ με τη δημοσιογραφία, οι ζωές των ανθρώπων, από τον πιο διάσημο μέχρι τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας.

Στην Popaganda ξεκίνησα δύο μήνες μετά την ίδρυσή της.  Το site βγήκε στον αέρα τον Σεπτέμβριο του 2013 (μάλιστα σήμερα έχει και γενέθλια). Έβλεπα τη δουλειά των συναδέλφων και μου άρεσε. Έτσι, πρότεινα στον Σταύρο Διοσκουρίδη που είναι ένας από τους Αρχισυντάκτες (και μέλος του γνωστού ραδιοφωνικού ντουέτου Laternative) να συνεργαστούμε. Η πρώτη συνέντευξη που έγραψα για την Popaganda ήταν του Βαγγέλη Ραπτόπουλου.»

2.Αν δεν ήσουν δημοσιογράφος τι άλλο επάγγελμα θα μπορούσες να κάνεις;

«Θα μπορούσα να είμαι κρουπιέρης σε καζίνο. Αν και ποτέ δεν μου άρεσε ο τζόγος (σε σημείο που χασμουριέμαι συνεχώς από βαρεμάρα αν  βρεθώ σε καζίνο), με εντυπωσιάζει το μυστήριο που κρύβει αυτό το επάγγελμα. Δεν σου επιτρέπεται να πεις κάποια παραπάνω κουβέντα με τους παίκτες, πέρα από τις απαραίτητες του παιχνιδιού. Ούτε καν να κάνεις κάποια περιττή κίνηση ή μορφασμό. Από τη μία αυτήν η μυστικοπάθεια που απαιτείται και από την άλλη να πρέπει να μαντέψεις τη σκέψη του άλλου, ενώ όση ώρα στέκεις αμίλητος, περνάνε χιλιάδες σκέψεις και προβλέψεις τόσο για τη στρατηγική του παιχνιδιού όσο και για τη ζωή του κάθε ανθρώπου που έχεις απέναντί σου. Είναι σαν να κάνεις από μέσα σου μια ηθογραφία των καζινόβιων χωρίς να σου επιτρέπεται να την εκφράσεις ποτέ.»

3.Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει πολύ τους νέους,ποια η συμβουλή σου στα νέα παιδιά που θέλουν να ακολουθήσουν τα όνειρά τους ;

«Βασικά, πρέπει να είναι σίγουροι για το ποιο είναι το όνειρό τους. Αν είναι σίγουροι, φυσικά και να το ακολουθήσουν. Ίσως όμως αυτό απαιτήσει θυσίες που για κάποιο διάστημα μπορεί να μετατρέψουν το όνειρο σε εφιάλτη. Εκεί είναι που κατανοείς αν αυτό που κυνηγάς είναι το όνειρό σου και πόσο το αγαπάς. Ο Άλκης Αλκαίος έλεγε «Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο/ κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει».»

4.Στο site με τι θέματα καταπιάνεσαι;

«Κυρίως με συνεντεύξεις και ελεύθερο ρεπορτάζ. Στις συνεντεύξεις με ενδιαφέρει να προβάλλω ανθρώπινες ιστορίες, όπως προανέφερα.»

5.Πόσο δύσκολες είναι οι σχέσεις στην σημερινή εποχή;

«Οι σχέσεις ήταν, είναι και θα είναι δύσκολες. Αν ρωτήσεις δέκα ανθρώπους τι θέλουν από μια σχέση, θα δεις ότι όλοι έχουν έναν κοινό στόχο, την ευτυχία. Η διαφορά είναι ότι κάθε άνθρωπος είναι ένας μοναδικός κόσμος που λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο  για να φτάσει στην ευτυχία. Αυτός ο τρόπος όμως διαφέρει στον καθένα μας. Εκεί είναι που δυσκολεύει το πράγμα. Όλοι χρησιμοποιούν διαφορετικό τρόπο για να φτάσουν στην ευτυχία, με αποτέλεσμα πολλές φορές οι άνθρωποι να έχουν μεγάλες διαφορές στο πώς θα φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Είναι αυτό που λέμε «Ασυμφωνία χαρακτήρων».»

6.Αγαπημένη φράση & τραγούδι αυτή την εποχή;

«Αγαπημένη φράση «Μηδένα προ του τέλους μακάριζε» από τον Σόλωνα. Όσο για τραγούδι, σίγουρα το Noble Dame από τον δίσκο Reflections του 1970 που έκανε ο Χατζιδάκις με το αμερικάνικο συγκρότημα The New York Rock and Roll Ensemble. Οι στίχοι του κομματιού είναι του Dorian Rudnytsky και μιλούν για μια κοπέλα (βαρόνη κιόλας) από τη Γερμανία που γνώρισε κάποια στιγμή στη ζωή του, χώρισαν και ξαναβρέθηκαν μετά από χρόνια για να παντρευτούν και να μείνουν μαζί.»

7.Ποια τα σχέδια σου στο μέλλον;

«Να κυνηγάω κι εγώ τα όνειρά μου με όσο το δυνατόν λιγότερες θυσίες.»

8.Πού μπορεί να σε βρει κανείς;

«Συνήθως στο κέντρο της πόλης. Στέκι μου είναι το καφέ Οιωνός στην Πλάκα. Ηλεκτρονικά, στο giorgoskovos@gmail.com , στο Facebook   και Facebook Page και στο Instagram

9.Μια ευχή για το It’s My Life By Tina Michaelidou

«Μόνο μία; All the best!»

You May Also Like