Η αλήθεια είναι πως από μικρή μου αρέσανε τα νοσοκομεία και τα ιατρικά λόγω του ότι ο μπαμπάς μου ήταν καρδιολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.

Πάντα μου άρεσε όμως και το να γράφω και να διδάσκω σε παιδιά.

Τα τελευταία χρόνια όμως εξαιτίας της περιπέτειας υγείας με τον μπαμπά μου αποφάσισα να ασχοληθώ και εγώ με τα ιατρικά,άλλωστε δεν είναι τυχαίο που λένε πως το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει.

Από θεολόγος,relationship blogger και από εκεί άρχισα να ασχολούμαι με νοσοκομεία και αρρώστιες.

Όσα μαθαίνει κανείς άλλωστε μόνο καλό κάνουν και αποκτάμε και περισσότερες γνώσεις από το να το παίζουμε ξερόλες και να κάνουμε πως τα ξέρουμε όλα,ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τίποτα.

Το σημαντικό είναι ότι όταν μπαίνω σε ένα νοσοκομείο νιώθω την ανάγκη να βοηθήσω τους ανθρώπους που είναι εκεί άρρωστοι, έχω κάτι σαν σύνδρομο του Θεού όπως αυτοαποκαλούνται οι γιατροί.

Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από το να παράγεις έργο και να σώζεις ζωές.

Ο μπαμπάς μου για παράδειγμα πέρα από το γεγονός ότι είναι γνωστός παγκοσμίως έχει σώσει αμέτρητες ζωές και αυτό είναι ό,τι καλύτερο.

Έτσι λοιπόν και εγώ στα 29 μου πήρα την μεγάλη απόφαση να ασχοληθώ με τα ιατρικά επαγγέλματα και να μοιάσω στον μπαμπά μου, άλλωστε αν έχεις αυτό το μικρόβιο και το ψώνιο το τιμητικό είναι ότι όλοι θα αναγνωρίσουν την αξία σου!

Εσείς έχετε κάνει στροφή καριέρας σε κάποια φάση της ζωής σας ;

 

You May Also Like