Λένε ότι τα σχολικά χρόνια είναι τα καλύτερα εν μέρει συμφωνώ μιας και το μοναδικό σου άγχος είναι το διάβασμα και τίποτε άλλο, ούτε δουλειά,ούτε έρωτες. Φλερτάρεις μόνο τον ωραίο του σχολείου, αποκτάς έτσι τον 1ο σου πλατωνικό έρωτα και δεν τον αποκαλείς ποτέ μα ποτέ μαλάκα μιας και δεν είχατε κάτι.Φλερτάρεις στους διαδρόμους, τρέχεις από δω και από κει και κάπως έτσι περνούν τα πιο ανέμελα χρόνια.

‘Ομως ωραία χρόνια είναι και τα φοιτητικά, είσαι πιο συνειδητοποιημένος, γνωρίζεις τι θες, αν θες πας σχολή, αν δεν θες πάλι πας μόνο στην εξεταστική, αλλά υπάρχει κάτι που στο σχολείο ποτέ δε μας το μάθανε και αποκαλείται ο «στίβος» της ζωής.

Αγχώνεσαι με το οτιδήποτε, από το τι θα φας μέχρι με το αν θα πάρεις πτυχίο και αν θα βρεις δουλειά, στεναχωριέσαι γιατί ο Κωστάκης ή η Αννούλα σε παράτησαν και κάπου εκεί αρχίζει το δράμα, χάνεις εξεταστικές, πονάς κλαις και όλα αυτά δε μας τα μάθανε στα σχολεία.

Θα ήθελα να ήμουν στο σχολείο λοιπόν και να μην με ένοιαζε το αύριο, το αν θα ξυπνήσω καλά ή όχι , θα ήθελα να ήμουν σχολείο ώστε να μην βλέπω ανθρώπους γύρω μου να υποφέρουν από κάθε λογής προβλήματα, θα ήθελα να γυρίσω τον χρόνο πίσω και να ήμουν παιδί να έπαιζα στους δρόμους χωρίς να έχω υπολογιστές και iphone.

Θα ήθελα να είμαι παιδί για να μοιράζω αληθινά χαμόγελα γεμάτα αγάπη και όχι ψεύτικα χαμόγελα επειδή ντε και καλά πρέπει να χαμογελάσω ασχέτως αν μέσα μου πονάω.

Χαμόγελα αληθινά θα θέλα και θέλω και όχι χαμόγελα ψεύτικα γεμάτα πόνο.

Θα ήθελα να ήμουν παιδί ώστε να ναι όλα ρόδινα μέσα στο δικό μου μυαλό, γιατί στην ηλικία των 27 μόνο ρόδινα δεν είναι.

Θα ήθελα να ήμουν παιδί και να γυρνάγαμε στο παρελθόν όπου κανένας δεν ήταν δυστυχισμένος….

Θα ήθελα απλά να ήμουν παιδί….

Τα μαθητικά τα χρόνια

You May Also Like