Ημερολόγιο μοναξιάς/ ανεξαρτησίας /νεύρωσης/απονεύρωσης/δεν έχω αποφασίσει ακόμα πως θα το πω.

Σήμερα ξύπνησα σαν να ήμουν ένα καλά κοπανισμένο χταπόδι. Θεωρώ πως αν με έριχναν κατευθείαν στη θράκα θα ήμουν νοστιμότατος τσιπουρομεζές.

Χθες με χώρισε για τέταρτη φορά μέσα σε 4 μήνες. Σχάση 7ετιας μεγάλων αξιώσεων και πολύ καλών προδιαγραφών ,αφου με πήγε πρώτα στο αγαπημένο Μου πλανητάριο και μετά στο αγαπημένο Του τσιπουράδικο…κάτι σαν τους managers που τους πάνε σε ακριβά εστιατόρια και μετά τους απολύουν ..

Δεν είναι τόσο άσχημα να είσαι μόνος σου στο σπίτι γιατί βασικά κάνεις ότι γουστάρεις …

Το δύσκολο ήταν να βγάλω τα καρφωτά ραντεβού και να πρέπει να δείχνω κάπως χαρούμενη και αισιόδοξη α! Και όμορφη και με νεανική επιδερμίδα γιατί όπως και να το κάνεις πώς να δουλεύεις σε χώρο που κάνει όλες τις άλλες γυναίκες όμορφες κι εσύ να είσαι σαν τη σταφίδα.. ούτε ο Θεός δε το θέλει.

Σήμερα βέβαια έριξα πολλά σωσίβια …..μίλησα με την ψυχοβγάλτρα μου (ψ) .. …φώναξα τη μαμά της κολλητής της κόρης μου και λίγο φίλη μου και γειτόνισσά μου τη (Λ),ήρθε κι αυτή η γλυκιά μου με απλόχερη αγάπη και προσφορά φιλίας και υποστήριξης ,εννοείται μίλησα με τη κουμπάρα μου 3 φορές μες τη μέρα, ενώ ταυτόχρονα διάβαζε τα 3 παιδιά της και με αγωνία ψάχναμε να δούμε αν ο νομός Αχαΐας είναι πάνω η κάτω από το νομό Ηλείας.

Εγώ είπα πάνω αλλά .τώρα που το σκέφτομαι εξαρτάται τι εννοούμε και πως κοιτάς το χάρτη , τέλος πάντων, άσχετο καημένα δημοτικάκια.

Λοιπόν συνεχίζω με τα σωσίβια ανακοίνωσα στην κομμώτρια μου ότι χώρισα και σχεδόν την υποχρέωσα να με στηρίξει ενώ μου περνούσε ρίζα μίλησα με το κολλητό μου στο skype(τέλειο το skype ήταν η πρώτη μου φορά) το καλύτερο βέβαια σήμερα, ήταν που ήρθε ένας καημενούλης ντιλιβεράς στο επάγγελμα, πονεμένο με κοίλες στον αυχένα τενοντίτιδες και δε συμμαζεύεται για να του κάνω ένα ancient thai.

Ε , εκεί έβγαλα όλα τα νεύρα μου, εκεί ήρθε η κάθαρση, στο ταλαίπωρο εξιλαστήριο θύμα – κορμί του, τι αγκωνιές τι τεντώματα τι πατημασιές τέτοια θεραπεία ούτε στον εχθρό σου … ντρέπομαι πραγματικά…το παράδοξο βέβαια ήταν πως βγήκε από την αίθουσα και μου είπε πως νιώθει ένας καινούριος άνθρωπος ..χα!Χα!

Κάθε δράμα τελικά έχει και το γέλιο του .

Τώρα είμαι μόνη στην ινδικά διακοσμημένη νέα εργένικη κρεββατοκαμάρα μου, με το στρώμα στο πάτωμα πιο φοιτητικά πεθαίνεις όμως… με ανοιχτή την τηλεόραση και το facebook και το τηλέφωνο στο αυτί, κλειδαμπαρωμένη και μόλις με πήρε η κουμπάρα μου και μιλάμε στο κινητό για να πούμε καληνύχτα κι οι δυο χωρίς άντρες δίπλα μας η κάθε μια για άλλο λόγο.

Μέρα πρώτη επιβίωσα.

Κατερίνα Σταθοπούλου

You May Also Like