Ετικέτα: Family

Μπαμπά ακόμα και αν είσαι στον δικό σου κόσμο, εγώ σ’ αγαπώ πολύ

Μπαμπά ακόμα και αν είσαι στον δικό σου κόσμο, εγώ σ’ αγαπώ πολύ

Όταν είναι άρρωστος ο δικός σου άνθρωπος και κυρίως η αδυναμία σου ο μπαμπάς σου δεν υπολογίζεις αν ήταν γιατρός ή όχι, απλά θες να γίνει καλά.Γιατί σου έχει λείψει, γιατί πλέον είναι ένας άλλος άνθρωπος, δεν είναι ο μπαμπάς που ήξερες. Από την Τίνα […]

Όσο μεγαλώνω τόσες πιο πολλές φοβίες αποκτάω

Όσο μεγαλώνω τόσες πιο πολλές φοβίες αποκτάω

Η μάχη μου με την κατάθλιψη είναι γνωστή, ποτέ δε το έκρυψα άλλωστε, πιο μικρή πάθαινα κρίσεις πανικού και συναισθηματικά δεν ήμουν καλά,αλλά σε μικρό βαθμό τα περνούσα και ήταν πολύ εύκολο στο να τα ξεπεράσω. Όσο μεγαλώνω και όσο ο καιρός περνάει τόσο πιο […]

Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς: 10 είδη αγκαλιάς ανάλογα με τον άνθρωπο που συναντάς

Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς: 10 είδη αγκαλιάς ανάλογα με τον άνθρωπο που συναντάς

Αγκαλιασμένοι σαν σχιζοφρενείς, μακριά από έναν κόσμο που πληγώνει, ποτέ να μην μας βρουν, ανάμεσά μας να μην μπουν.

Δέκα μόνο δευτερόλεπτα αγκαλιάς, αρκούν για να μειωθεί η αρτηριακή πίεση και οι ορμόνες του στρες, και να αυξηθούν οι ορμόνες της ευεξίας. Επίσης μειώνεται ο πονοκέφαλος και διατηρείται δυνατό το ανοσοποιητικό σου σύστημα. Για να μη συζητήσουμε ότι απλά νιώθεις φοβερά όμορφα όταν αγκαλιάζεσαι μ’ έναν άνθρωπο που αγαπάς.

Όλα τα παραπάνω είναι μερικοί πολύ καλοί λόγοι για να γιορτάζουμε στις 21 Ιανουαρίου την Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς. Υπάρχουν όμως φορές που η αγκαλιά δε συμβαίνει επειδή θες, αλλά από ευγένεια, ή από ανάγκη να δείξεις ότι είσαι υπεράνω, ή επειδή κάποιος σε πήρε αγκαλιά και δεν πρόλαβες να αντιδράσεις.

Παρόλο που οι αγκαλιές είναι ένα πολύ όμορφο πράγμα, θα έπρεπε να περιορίζονται σε εκείνες που πραγματικά θες να πάρεις και να δώσεις. Με τις φίλες, το αγόρι σου, έναν παλιό σου φίλο, την οικογένειά σου, ή οποιονδήποτε σου δημιουργεί αυτή την ανάγκη να ανοίξεις τα χέρια σου και να τα τυλίξεις γύρω του, ή να χωθείς στη «φωλιά» που σχηματίζουν τα δικά του.

Δυστυχώς ή ευτυχώς όμως, οι αγκαλιές που καλείσαι να πάρεις/δώσεις κατά τη διάρκεια της ζωής σου είναι με όλων των ειδών τους ανθρώπους. Κάπως έτσι, η γλώσσα του σώματος μαρτυρά όλα όσα νιώθεις πραγματικά για εκείνον που αγκαλιάζεις, και το κορμί σου, αλλά και όσα σκέφτεσαι εκείνη τη στιγμή, δημιουργούν πολλά και διαφορετικά είδη αγκαλιάς.

Πάμε να δούμε δέκα αντιπροσωπευτικά είδη αγκαλιάς, ανάλογα με τους »συμμετέχοντες»

H κολλητή σου

Όταν δεν κοροϊδεύετε η μία την άλλη, ή έχετε καιρό να βρεθείτε/μιλήσετε, η αγκαλιά σας δε θα μπορούσε να απέχει πολύ από εκείνες τις χαζοχαρούμενες, παιδιάστικες, γεμάτες ενθουσιασμό αγκαλιές που κάνουν τα παιδάκια στο σχολείο – ή στα καρτούν. Προαιρετικά κουνιέστε και αριστερά δεξιά για παρατεταμένη διάρκεια και σχεδόν ακαριαία κεφάλια στραμμένα προς το μέρος σας.

Ο πρώην

Μια ατυχής συνάντηση με κάποιον πρώην με τον οποίο δε μιλάς δεν είναι ποτέ πολύ ευχάριστη και άνετη. Αν τον πετύχεις μόνο του και όχι με άλλη κοπέλα και περπατήσετε ο ένας προς το μέρος του άλλου, μάλλον δεν θα ξέρεις πώς και αν πρέπει να τον αγκαλιάσεις. Καταλήγετε με ένα άβολο μπλέξιμο κεφαλιών – χεριών και αμήχανα χαμόγελα που καταριούνται σιωπηλά την τύχη σας.

Η δασκάλα από το δημοτικό

Σε θυμάται από τότε που ήσουν επτά και πολύ γλυκούλα και νομίζει πως είσαι ακόμα έτσι. Η δασκάλα που λογικά σου έβαζε δέκα σε όλα τα μαθήματα τότε,΄σε έχει στο μυαλό της σαν το αγνό αγγελούδι που του μάθαινε γράμματα. Εσύ όμως μεγάλωσε, και μάλλον απέχεις αρκετά από εκείνο τον εαυτό σου.

Η θεία/ξαδέρφη/νονά που έχει να σε δει χρόνια

Παρομοίως με τη δασκάλα, ο συγγενής από τα παλιά θα απορεί πάντα με το «πώς μεγάλωσες έτσι», αφού δεν έχει ξανασυναντήσει άνθρωπο που όταν είναι δώδεκα χρονών και περνάνε δεκαπέντε χρόνια, γίνεται 27. Συνεπώς σε αγκαλιάζει με τρόπο τέτοιο σαν να είσαι το θαύμα της φύσης. Ε, είσαι κιόλας.

O νυν

Σαν ερωτευμένοι πιγκουίνοι, όταν βλέπεις το αγόρι σου θες να γίνετε ένα. Έτσι λοιπόν κάθε φορά που θα συναντηθείτε θα σκεφτείς κι έναν διαφορετικό τρόπο για να κάνεις αυτή την ένωση ψυχής και σώματος πραγματικότητα.

Η γνωστή που συμπαθείς και χαίρεσαι που τη βλέπεις μετά από καιρό (είστε και λίγο μεθυσμένες)

Δουλεύατε/σπουδάζατε μαζί, τα είχατε με δύο κολλητούς την ίδια περίοδο, την είχες γνωρίσει σε ένα μπαρ με την παρέα σου, το μόνο σίγουρο είναι πως αυτή την κοπέλα τη συμπαθείς και θα μπορούσατε να είστε και φίλες, αλλά δεν τα έφερε έτσι η ζωή. Γιατί λοιπόν να μην της δείξεις όλη τη συσσωρευμένη συμπάθειά σου με μια αγκαλιά, όταν την πετύχεις κάποιο Σάββατο βράδυ στα μπαράκια της πόλης;

Ο κολλητός

Ο άντρας που αγαπάς λίγο λιγότερο από τον μπαμπά και τον αδερφό σου, αλλά δεν είναι το αγόρι σου, είναι ο καλύτερός σου φίλος. Εδώ η αγκαλιά επιβάλλεται μόνο στις στιγμές που πλαντάζεις από το κλάμα, οπότε όταν συναντηθείτε θα επιδοθείτε μάλλον σε ένα bro hug, έτσι για τα τυπικά.

Αυτή που σε ξέρει, αλλά εσύ δεν τη θυμάσαι καν

Ξέρει τ’ όνομά σου, τι δουλειά κάνεις και τι πόσταρες στα social media πριν λίγο. Έρχεται με ενθουσιασμό να σε αγκαλιάσει, να μάθει τι κάνεις εσύ, η κολλητή σου η Χριστίνα, ο σκύλος και η μαμά σου. Εσύ δεν έχεις ιδέα ποια είναι. Συμβαίνει τι να κάνουμε.

Η γνωστή που δεν συμπαθείς και τόσο, αλλά ΤΙΝΑΓΙΝΕΙΤΩΡΑΠΕΣΑΤΕΗΜΙΑΠΑΝΩΣΤΗΝΑΛΛΗ

Έχετε τσακωθεί, τα έφτιαξες με τον πρώην της, σε έχει σβήσει από το Facebook, έχεις μάθει ότι μιλάει πίσω από την πλάτη σου για σένα ή ότι την έπεφτε στο αγόρι σου. Η ζωή όμως είναι τόσο σκληρή ώστε θα πέσετε η μία πάνω στην άλλη και ο εγωισμός καμιάς σας δεν επιτρέπει να φανεί ότι σας ενοχλεί η παρουσία της άλλης. Από τις πιο άβολες «αγκαλιές που δεν είναι αγκαλιές».

Η celebrity που λατρεύεις καιρό, είναι τώρα στα δύο μέτρα

Την παρακολουθείς στην τηλεόραση, την ακούς στο ραδιόφωνο, τη χαζεύεις στα social media. Αυτή η περσόνα που έχει κερδίσει τον θαυμασμό σου καιρό τώρα, βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής. Ε δε θα τρέξεις να χωθείς στη διάσημη αγκαλιά της;

Gifs: Φραντζέσκα Γαϊτζόγλου – Watkinson

Πηγή

Η πιο χαζονονά χαίρεται τη βαφτιστήρα της!

Η πιο χαζονονά χαίρεται τη βαφτιστήρα της!

Το κορίτσι μου πριν μέρες είχε γενέθλια και σήμερα έχει την γιορτούλα της. Καμία φορά νομίζω  πως την βάφτισα πρόσφατα και πως έχουμε όλη τη ζωή μπροστά μας μέχρι να μεγαλώσει, να πάει σχολείο και να βρει τον 1ο της έρωτα. Η Αντωνία μου μεγάλωσε […]

Γιατί φοβάμαι το θάνατο

Γιατί φοβάμαι το θάνατο

Σήμερα διάβαζα το κείμενο ενός αγαπημένου μου Όταν Οι Άνθρωποι Προετοιμάζονται Να Φύγουν Για Πάντα και συγκινήθηκα πολύ. Όταν ήμουν μικρή έχασα τους παππούδες μου και τις γιαγιάδες μου και ποτέ δε κατάλαβα τι εστί θάνατος. Όταν έχασα τη σκυλίτσα μου όταν πήγαινα Α Λυκείου πόνεσα πολύ. […]

Βλέπω ζευγάρια με παιδιά και μου είναι εικόνα ξένη

Βλέπω ζευγάρια με παιδιά και μου είναι εικόνα ξένη

Τη περασμένη εβδομάδα, είχα πάει με τον Γιώργο σούπερ μάρκετ κι ύστερα βόλτα στο πεζόδρομο, έτσι για ξεμούδιασμα. Σχεδόν ένα χρόνο από την ημέρα που ζητούσα διαζύγιο, παρατήρησα κάτι που είναι εικόνα συνηθισμένη μα για μένα τόσο ξένη: Ζευγάρια χέρι χέρι με παιδιά!

Από τη Κυριακή Χαριτάκη

Δεν είναι κάτι που νοσταλγώ γιατί ούτε στο γάμο μου το είχα τα τελευταία χρόνια, οπότε δεν μου λείπει. Σαν εικόνα όμως μου θυμίζει πράγματα δικά μου, και σίγουρα όχι τόσο καλά. Τη ρουτίνα του γάμου. Το μικρό σούπερ μάρκετ της Τετάρτης και το μεγάλο του Σαββάτου. Τη μια πλευρά του κρεβατιού. Τις επισκέψεις σε γάμους και βαφτίσια φίλων. Το «πρέπει να πάρουΜΕ δώρο για το πάρτι του τάδε» ή το  «ήρθε η ΔΕΗ κι η ΕΥΔΑΠ να πληρώσουΜΕ». Τους καυγάδες, τον καναπέ, τη βαρεμάρα, τα ταξίδια που δεν έγιναν, τα βράδια που δεν βγαίναμε, τη σιωπή μπροστά στη τηλεόραση, τη μοναξιά μπροστά στο λάπτοπ, το παιδί που έκλαιγε όποτε έβλεπε να μαλώνουμε. Κι έτσι, ακόμα κι αν υπάρχουν ευτυχισμένα ζευγάρια με παιδιά (που σίγουρα υπάρχουν) έγιναν για μένα πια, εικόνα ξένη, σχεδόν ουτοπική.

Είναι που η καθημερινότητά μου πια, είναι εγώ κι ο Γιώργος. Στο σπίτι, στα μαγαζιά, στη παιδική χαρά, στις γιορτές, στις διακοπές, σε φίλους, όπου μας καλέσουν, όπου κι αν πάμε, θα είμαι ή εγώ χωρίς τον Γιώργο ή εγώ κι ο Γιώργος. Δεν υπάρχει αντρική φιγούρα στην εικόνα, κι αυτό έγινε κάτι που συνήθισα, ύστερα λάτρεψα και στο τέλος, «φόρεσα».

Έμαθα να σηκώνω περισσότερες σακούλες σούπερ μάρκετ. Έμαθα να σηκώνω μαζί μ’ αυτές και το παιδί. Έμαθα να βιδώνω, να καρφώνω, να καλώ την οδική βοήθεια χωρίς να κλαουνίζω στο τηλέφωνο να΄ρθει κάποιος να μου αλλάξει λάστιχο. Έμαθα να φέρνω βόλτα μόνη μου ένα σπίτι, τα έξοδά του, τα νοικοκυριά του, τις ανάγκες του. Έμαθα να βάζω όρια, να μην καλοπιάνομαι, να μην αφήνω κανέναν να μ’ εκμεταλλεύεται. Σκλήρυνα απότομα για να μην τρέφονται άλλο από τις σάρκες μου, οι λύκοι. Έγινα περισσότερο «άντρας» απ’ τη μια μέρα στην άλλη και μ’ αρέσει. Όχι γιατί δεν έχω ανάγκη κανέναν, φυσικά και έχω, πάντοτε θα έχω. Αλλά γιατί βρήκα αυτό που χρειαζόμουν περισσότερο όλα αυτά τα χρόνια…εμένα!

Μ’ αρέσει η ζωή μου όπως είναι τώρα και το λέω με πάσα ειλικρίνεια. Από την άλλη, ίσως τα ζευγάρια με παιδιά, να μου είναι εικόνα ξένη γιατί είναι πολλά τα χρόνια που δεν μ’ έχει κρατήσει απ’ το χέρι, άνθρωπος που να με νοιάζεται στ’ αλήθεια. Που να με κάνει να γελάω και να περνάω καλά, χωρίς να θέλει κάτι από μένα, χωρίς σκιές, χωρίς γιατί. Που να μην σκέφτομαι πως πίσω απο αυτό που βλέπω υπάρχει κάτι που δεν ξέρω, κάτι που κρύβεται, κάτι που θα σκάσει ξαφνικά και θα πέσει το ταβάνι να με πλακώσει. Ίσως τώρα, που δεν μπορεί κανείς να με πληγώσει, να νιώθω περισσότερο ασφαλής από ποτέ. Ίσως η εικόνα του ζευγαριού με τα παιδιά, να μου θυμίζει πόσο αφέθηκα κι εκτέθηκα, αλλά και πόσο χαρούμενη είμαι πια, που το ζευγάρι είμαι εγώ!

«Σιγά μη μείνεις μόνη σου εσύ!» μου λένε. Βασικά δεν ξέρω και δεν με νοιάζει. Το μόνο που με νοιάζει είναι εγώ κι ο Γιώργος να είμαστε καλά. Κι αν βρεθεί στο δρόμο μου κάτι ξεχωριστό, κάτι που να αξίζει, είμαι σίγουρη πως-μετά από τόσα «χαστούκια» πια-θα το καταλάβω κι αφού πρώτα το περάσω από σκάνερ και ακτίνες Χ, θα μείνω. Προς το παρόν μ’ αρέσει η ζωή μου και μόνο, μόνη δεν αισθάνομαι! Έχω φίλους, μια δουλειά που αγαπώ, το παιδί μου γερό, βόλτες, ταξίδια, γέλια και φως. Νοίκιασα ένα σπίτι με πάρα πολύ φως. Ήταν αυτό που είχα περισσότερο ανάγκη, βγαίνοντας απ’ τα σκοτάδια.

Υστερόγραφο: Αν εσύ που με διαβάζεις, είσαι ένα ευτυχισμένο ζευγάρι με παιδιά, κράτα το γερά. Να ξέρεις έχεις καταφέρει κάτι σπάνιο!

 

Ο νυν σύζυγος ζηλεύει πολύ τον πρώην και θέλει η κόρη μου να τον αποκαλεί «μπαμπά». Τι να κάνω;

Ο νυν σύζυγος ζηλεύει πολύ τον πρώην και θέλει η κόρη μου να τον αποκαλεί «μπαμπά». Τι να κάνω;

 Με τον σύζυγό μου είμαστε παντρεμένοι εδώ και 2 χρόνια και ζηλεύει πολύ τον πρώην μου. Με τον πρώην σύζυγό μου έχουμε μια 7χρονη κόρη και εκείνη επισκέπτεται τον μπαμπά της κάθε Σαββατοκύριακο  και μερικές φορές όταν της λείπει μπορεί να μείνει μαζί του από […]


error: Content is protected !!